مىداد مسلما سست مىشديد و ( در باره شروع به جنگ بانها ) كارتان به اختلاف مىكشيد ، ولى خداوند ( شما را از همه اينها ) سالم نگهداشت ، خداوند به آنچه درون سينه هاست دانا است . 44 - و در آن هنگام كه با هم ( در ميدان نبرد ) روبرو شديد آنها را به چشم شما كم نشان مىداد ، و شما را ( نيز ) به چشم آنها كم مىنمود تا خداوند كارى را كه مىبايست انجام گيرد ، صورت بخشد ، ( شما نترسيد و اقدام به جنگ كنيد آنها هم وحشت نكنند و حاضر به جنگ شوند و سرانجام شكست بخورند ) و همه كارها به خداوند باز مىگردد . تفسير : كارى كه مىبايست انجام گيرد قرآن بار ديگر در آيات به تناسب سخنى كه از « يوم الفرقان » ( روز جنگ بدر ) در آيه قبل آمده بود و پيروزيهايى كه در اين صحنه خطرناك نصيب مسلمانان شد جزئيات ديگرى از اين جنگ را به خاطر مسلمانان مىآورد تا به اهميت اين نعمت پيروزى واقفتر شوند . نخست مىگويد : « آن روز شما در طرف پائين و نزديك مدينه قرار داشتيد و آنها در طرف بالا و دور تر » ( * ( إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوى ) * ) . « عدوة » از ماده « عدو » ( بر وزن سرو ) در اصل به معنى تجاوز كردن است ولى به حاشيه و اطراف هر چيز نيز عدو گفته مىشود ، زيرا از حد وسط به يك جانب تجاوز كرده است ، و در آيه مورد بحث به همين معنى طرف و جانب آمده است . « دنيا » از ماده « دنو » ( بر وزن علو ) به معنى پائينتر و نزديكتر مىآيد و نقطه مقابل آن « اقصى » « و قصوى » به معنى دور تر است . در اين ميدان مسلمانان در سمت شمالى كه نزديكتر به مدينه است قرار